پچ کورد فیبر نوری LC به LC (سینگل مود و مالتی مود)

معرفی کلی

پچ کورد فیبر نوری LC به LC، استاندارد طلایی اتصالات فیبر نوری در شبکه‌های مدرن امروزی است. این کابل‌ها که در دو سر به کانکتورهای محبوب LC (Lucent Connector) مجهز شده‌اند، به دلیل طراحی کامپکت و مکانیزم اتصال کلیکی (Push-Pull)، راهکاری ایده‌آل برای محیط‌های با تراکم پورت بالا مانند دیتاسنترها و اتاق‌های سرور محسوب می‌شوند. کانکتور LC با ابعاد کوچک خود، امکان استفاده دو برابری از پورت‌ها را در مقایسه با کانکتورهای نسل قدیم مانند SC فراهم می‌کند و به طور گسترده در ماژول‌های فرستنده/گیرنده SFP و SFP+ به کار می‌رود. این دسته از پچ کوردها در انواع مختلف فیبر، شامل سینگل مود (Singlemode) برای مسافت‌های طولانی و مالتی مود (Multimode) برای فواصل کوتاه‌تر، عرضه می‌شوند تا پاسخگوی هرگونه نیاز شبکه‌ای باشند.

ویژگی‌های کلیدی

• کانکتور استاندارد LC: مجهز به کانکتورهای Small Form Factor (SFF) با مکانیزم قفل کلیکی برای اتصال سریع، مطمئن و تراکم بالای پورت.
• موجود در انواع فیبر: قابلیت انتخاب بین فیبر سینگل مود (OS2) برای ارتباطات دوربرد و فیبر مالتی مود (OM3, OM4, OM5) برای شبکه‌های پرسرعت دیتاسنتر.
• عملکرد قابل اطمینان: ساخته شده با فرول‌های سرامیکی دقیق و پولیش UPC/APC برای تضمین حداقل افت سیگنال (Insertion Loss) و پایداری اتصال.
• انعطاف‌پذیری در انتخاب: ارائه شده در متراژهای گوناگون و ساختارهای مختلف (داپلکس و سیمپلکس) برای پوشش تمام سناریوهای نصب.
• روکش استاندارد LSZH: استفاده از روکش ایمن و نسوز Low Smoke Zero Halogen جهت کاهش دود و گازهای سمی در هنگام آتش‌سوزی.
• شناسایی آسان بر اساس رنگ: رنگ‌بندی استاندارد روکش برای تشخیص سریع نوع فیبر (زرد برای سینگل مود، آکوا برای OM3، بنفش برای OM4).

چگونه پچ کورد LC-LC مناسب را انتخاب کنیم؟

انتخاب صحیح کابل LC-LC به سه عامل اصلی بستگی دارد: نوع فیبر، استاندارد فیبر و طول کابل.

1. تعیین نوع فیبر (Mode):
   • سینگل مود (Singlemode): اگر به ارتباط در فواصل بسیار طولانی (چندین کیلومتر) و پهنای باند تقریباً نامحدود نیاز دارید (مانند ارتباطات مخابراتی یا اتصال بین ساختمان‌ها)، فیبر سینگل مود با هسته نازک 9µm و روکش زرد رنگ انتخاب شماست.
   • مالتی مود (Multimode): برای فواصل کوتاه‌تر (تا حدود 550 متر) که معمولاً در دیتاسنترها، شبکه‌های داخلی ساختمان (LAN) و اتصال سرور به سوییچ یافت می‌شود، فیبر مالتی مود با هسته بزرگتر (50µm) گزینه مناسب و مقرون‌به‌صرفه‌تری است.
2. انتخاب استاندارد فیبر:
   • OS2: استاندارد اصلی فیبر سینگل مود برای سرعت‌های 1G تا 100G و بالاتر در مسافت‌های طولانی.
   • OM3: استاندارد مالتی مود بهینه شده برای سرعت 10 گیگابیت تا فاصله 300 متر (روکش آکوا).
   • OM4: نسخه پیشرفته‌تر مالتی مود برای سرعت 10 گیگابیت تا 550 متر و 40/100 گیگابیت تا 150 متر (روکش بنفش).
3. انتخاب طول کابل: متراژ کابل را بر اساس فاصله فیزیکی بین دو دستگاه خود انتخاب کنید.

کاربردها

• اتصال مستقیم سوییچ‌های شبکه به یکدیگر در رک.
• برقراری ارتباط بین سرورها، استوریج‌ها و زیرساخت شبکه.
• اتصال پچ‌پنل‌های فیبر نوری به تجهیزات اکتیو.
• استفاده در ماژول‌های فیبر نوری SFP, SFP+, QSFP و … .
• شبکه‌های محلی (LAN)، شبکه‌های گسترده (WAN) و دیتاسنترها.

مشخصات فنی

سوالات متداول (فنی و محصول)

1. کانکتور LC چیست و چه مزیتی دارد؟

کانکتور LC (Lucent Connector) یک کانکتور فیبر نوری با ابعاد کوچک (Small Form-Factor) است که به دلیل اندازه نصف کانکتورهای قدیمی‌تر مانند SC، تراکم پورت‌ها را دو برابر می‌کند. مکانیزم اتصال کلیکی و قابل اعتماد آن، LC را به استاندارد اصلی برای تجهیزات شبکه مدرن و ماژول‌های SFP تبدیل کرده است.

2. تفاوت اصلی پچ کورد LC سینگل مود و مالتی مود چیست؟

تفاوت اصلی در قطر هسته فیبر و کاربرد آن‌هاست. فیبر سینگل مود (هسته 9µm، روکش زرد) نور را در یک مسیر مستقیم برای فواصل بسیار طولانی منتشر می‌کند. فیبر مالتی مود (هسته 50µm، روکش آکوا/بنفش) نور را در چندین مسیر برای فواصل کوتاه‌تر (مانند داخل دیتاسنتر) منتقل می‌کند و معمولاً با منابع نوری ارزان‌تری کار می‌کند.

3. چگونه بفهمم به کدام استاندارد فیبر (OM3, OM4, OS2) نیاز دارم؟

این بستگی به سرعت و فاصله شبکه شما دارد. برای سرعت 10 گیگابیت در فاصله زیر 300 متر، OM3 کافی است. برای فواصل بیشتر یا آمادگی برای سرعت‌های 40/100G، استاندارد OM4 توصیه می‌شود. اگر فاصله شما بیش از 550 متر یا در حد چندین کیلومتر است، باید حتماً از فیبر سینگل مود OS2 استفاده کنید.

4. آیا تمام پچ کوردهای LC داپلکس (Duplex) هستند؟

اکثر پچ کوردهای مورد استفاده برای اتصال تجهیزات شبکه (مانند سوییچ به سوییچ) داپلکس هستند، زیرا برای ارسال (Tx) و دریافت (Rx) به دو رشته فیبر مجزا نیاز است. با این حال، کابل‌های سیمپلکس (تک رشته) نیز برای کاربردهای خاص مانند سیستم‌های BiDi (Bidirectional) که ارسال و دریافت را روی یک فیبر انجام می‌دهند، موجود است.