پیگتیل فیبر نوری (Fiber Optic Pigtail) یک کابل فیبر نوری کوتاه است که تنها در یک سر آن کانکتور فیبر نوری نصب شده و سر دیگر آن بدون کانکتور (لخت) است. این طراحی هدفمند، پیگتیل را به ابزاری حیاتی برای ترمینیشن (سربندی) کابل‌های فیبر نوری تبدیل می‌کند. انتهای بدون کانکتور پیگتیل از طریق فرایند فیوژن (Fusion Splicing) یا اتصال مکانیکی به تارهای کابل اصلی شبکه متصل می‌شود و سر کانکتوردار آن به پورت مربوطه در پچ پنل، ODF یا سایر تجهیزات پسیو وصل می‌گردد.

استفاده از پیگتیل‌های باکیفیت که کانکتور آن‌ها در شرایط کنترل‌شده کارخانه‌ای نصب و پولیش شده، تضمین‌کننده اتصالی با حداقل افت سیگنال (Insertion Loss) و بالاترین افت بازگشتی (Return Loss) است. این روش در مقایسه با نصب کانکتور در محل پروژه (Field Termination) بسیار سریع‌تر، مطمئن‌تر و کارآمدتر است.

ویژگی‌های کلیدی

• اتصال دقیق کارخانه‌ای: کانکتورها با دقت بالا نصب و تست می‌شوند تا بهترین عملکرد نوری را ارائه دهند.
• کاهش زمان نصب و هزینه: حذف نیاز به پولیش و نصب زمان‌بر کانکتور در محل پروژه.
• کیفیت و پایداری بالا: اتصال فیوژن، یکپارچگی و دوام بالایی در نقطه اتصال ایجاد می‌کند.
• تنوع گسترده: موجود در انواع فیبر سینگل مود و مالتی مود با تمامی کانکتورهای استاندارد.
• استاندارد رنگ‌بندی TIA-598: پیگتیل‌های چندتایی (بسته‌های ۶ یا ۱۲ عددی) با رنگ‌بندی استاندارد برای شناسایی و مدیریت آسان تارها ارائه می‌شوند.

انواع پیگتیل فیبر نوری

پیگتیل‌ها بر اساس سه پارامتر اصلی طبقه‌بندی می‌شوند تا با نیازهای مختلف شبکه‌های نوری سازگار باشند:

۱. بر اساس نوع فیبر (Mode)

پیگتیل سینگل مود (Single-mode): با قطر هسته 9/125 میکرون و معمولاً با روکش زرد رنگ، برای استفاده در شبکه‌های مخابراتی و مسافت‌های طولانی طراحی شده است (استاندارد OS2).

پیگتیل مالتی مود (Multi-mode): با قطر هسته 50/125 یا 62.5/125 میکرون، برای شبکه‌های محلی (LAN) و دیتاسنترها در فواصل کوتاه استفاده می‌شود. این نوع در استانداردهای OM1, OM2, OM3, و OM4 با رنگ‌های نارنجی یا فیروزه‌ای موجود است.

۲. بر اساس نوع کانکتور

متداول‌ترین کانکتورها عبارتند از: LC (Lucent Connector) با ابعاد کوچک و ایده‌آل برای تراکم بالا، SC (Subscriber Connector) پرکاربرد و با مکانیزم فشاری-کشیدنی، و FC (Ferrule Connector) با ساختار پیچی و مقاوم در برابر لرزش.

۳. بر اساس تعداد تار

پیگتیل‌ها به صورت تکی یا در بسته‌های چندتایی (معمولاً ۶ یا ۱۲ رنگ) عرضه می‌شوند تا سربندی کابل‌های با تعداد کر بالا را تسهیل و تسریع کنند.

مشخصات فنی

پارامتر	مشخصات رایج
نوع فیبر	Single-mode (OS2 G.652.D), Multi-mode (OM3/OM4)
نوع کانکتور	LC, SC, FC, ST
نوع پولیش	UPC (Ultra Physical Contact), APC (Angled Physical Contact)
افت ورودی (Insertion Loss)	≤ 0.3dB
افت بازگشتی (Return Loss)	≥ 50dB (برای UPC), ≥ 60dB (برای APC)
قطر بافر کابل	0.9mm (Tight Buffer)
جنس روکش	LSZH (Low Smoke Zero Halogen)
طول استاندارد	1.5 متر

کاربردها

کاربرد اصلی پیگتیل فیبر نوری، ایجاد نقطه اتصال استاندارد و قابل اعتماد بین کابل اصلی شبکه و تجهیزات اکتیو است. این محصول در موارد زیر به طور گسترده استفاده می‌شود:

• سربندی کابل‌های فیبر نوری در پچ پنل‌ها (ODF) و کاست‌های فیوژن.
• استفاده در جعبه‌های توزیع فیبر (Fiber Distribution Box) در پروژه‌های FTTH.
• اتصال کابل‌های ورودی به تجهیزات تست مانند OTDR.
• ایجاد اتصالات داخلی در تجهیزات مخابراتی و دیتاسنترها.

سوالات متداول (فنی و تخصصی)

۱. تفاوت اصلی پیگتیل و پچ کورد فیبر نوری چیست؟

پچ کورد یک کابل با طول مشخص است که در هر دو سر آن کانکتور نصب شده و برای اتصال مستقیم دو دستگاه به کار می‌رود. اما پیگتیل تنها در یک سر کانکتور دارد و سر دیگر آن برای فیوژن شدن به کابل اصلی شبکه، آزاد است.

۲. چرا برای اتصال پیگتیل از فیوژن استفاده می‌شود؟

فیوژن (جوش فیبر نوری) با ذوب کردن و ادغام دو تار فیبر، یک اتصال دائمی و یکپارچه با کمترین افت سیگنال (نزدیک به صفر) ایجاد می‌کند. این روش بسیار مطمئن‌تر و باکیفیت‌تر از اتصالات مکانیکی است.

۳. برای پیگتیل سینگل مود، پولیش UPC بهتر است یا APC؟

انتخاب به کاربرد شما بستگی دارد. UPC (آبی رنگ) برای اکثر کاربردهای دیتا مناسب است. اما APC (سبز رنگ) که سطح آن با زاویه ۸ درجه پولیش شده، بازگشت نور را به شدت کاهش می‌دهد و برای سیستم‌های حساس به انعکاس سیگنال مانند شبکه‌های تلویزیونی (CATV) و GPON انتخاب الزامی است.

۴. کاربرد پیگتیل ۱۲ رنگ چیست؟

یک بسته پیگتیل ۱۲ رنگ شامل ۱۲ پیگتیل با رنگ‌های استاندارد (مطابق با استاندارد TIA-598) است. این بسته‌ها برای سربندی کابل‌های ۱۲ کُر یا بیشتر استفاده می‌شوند تا هر تار از کابل اصلی به پیگتیل همرنگ خود فیوژن شود. این کار مدیریت، عیب‌یابی و شناسایی لینک‌ها را بسیار آسان می‌کند.

۵. کدام کانکتور (LC, SC, FC) را باید انتخاب کنم؟

انتخاب کانکتور به پورت‌های پچ پنل یا تجهیزات شما بستگی دارد. SC یک کانکتور عمومی و پراستفاده است. LC به دلیل ابعاد کوچکتر برای محیط‌های با تراکم پورت بالا (مانند دیتاسنترها) ایده‌آل است. FC به خاطر ساختار پیچی، در محیط‌های دارای لرزش و برای تجهیزات تست، انتخاب بهتری است.

۶. منظور از بافر 0.9mm در پیگتیل چیست؟

این عدد به قطر پوشش پلاستیکی رنگی روی تار فیبر (Tight Buffer) اشاره دارد. قطر 0.9mm یک استاندارد صنعتی برای پیگتیل‌هاست که محافظت فیزیکی کافی برای تار فیبر را فراهم کرده و کار با آن در کاست فیوژن را آسان می‌کند.

۷. آیا می‌توان پیگتیل مالتی مود را به کابل سینگل مود فیوژن کرد؟

خیر. به دلیل تفاوت فاحش در قطر هسته فیبر (Core)، فیوژن کردن یک فیبر مالتی مود به سینگل مود باعث افت سیگنال شدید (Mismatch Loss) و عملاً قطع شدن لینک ارتباطی می‌شود. همیشه باید نوع پیگتیل با نوع کابل اصلی یکسان باشد.

۸. طول استاندارد یک پیگتیل چقدر است؟

طول استاندارد پیگتیل‌ها معمولاً بین ۱ تا ۳ متر است، که ۱.۵ متر رایج‌ترین طول می‌باشد. این طول برای مدیریت و آرایش آسان تارها در داخل پچ پنل یا جعبه‌های توزیع، کافی است.